|
bookmarks:
|
| main | ongoing | archive | private |
ben çocukken de unutkanmışım. yediğim ilk tokatı ertesi günü unuttum da gittim babama çay koydum içeriz birlikte diye. annem de öyleydi, unutkandı yani. belli ki unutkanlık da genetik. yüreği iki kuruş etmeyecek insanlar için sesimi soluğumu kıstığım da genetik ve unutmam kalbimin kırılmalarını.