bir şeyler ateş ediyor bizim kasabada* taşlara çarpan sert cisimler gürüldüyor oğul el ayaktan çekilmiş, güneşin batışında doğmuş onun ensesindeki kara mühür, saçlarının gizine sığınır bana bak, korkudur bunun adı sanki sağır ediyor gözleri, usul usul bir mırıltı dolanıyor tene sımsıkı yum ağzını, hıçkırığın dağlıyor her yanı doğarsın elbet, elbet açarsın bir gün gözünü şimdi senin göğüne yağıyor yumrular kaderin yumağı dillere dolanmışken çok geç oğulun sanrısız zihnine girersen çıkış yolu tepiş sevinin paçalarında akar o iğrenç koku, kansızın teki, kafası kırık parmağının çukurlaştığı nokta senin neslinin lekesidir bana bak, seçme kelimeleri ya da yığma saçmalıkları sorguya kapılma, her saniyenden akmasın diyeceklerin

bana baharı da anlatma, öfkeni kusma, hüznünü verme bir yanılgıdan ibaretim,kasabanın ateşi başlamaz hiç benden ben ki yakamam bir kıvılcım, korku karnımda yarıklar oluşturup sızar ağırlaşırım suyun yüzeye taştığı kısımda rahmim daraldı, daraldı ve ben daracık kaldım o arada bir gözümü ben orada kaybettim şimdi tek gözüm ile göremez oldum üç bucak dünyayı şimdi tek gözüm ile ben oğulun yarasından diken diken oldum korktum en başta, her ağlayışında kulaklarımı kapamak istedim ve söküp atmak yüreğimi yerinden çünkü sevinin kendisine yabancıyım bak bana, zaman beni yabancıya çevirir her deviniminde bakamazsın elbet, gölgemin sırtı kambur vurduğu tabanlarda hep bir çukur o kuyunun sarkacı göğsüme çarpar durur, koskocaman bir yarık var şimdi göğsümün en orta yerinde, pis ve vahşi insanın kılığa girebilecek en adisiyim

parmaklarımla dürterim dürterim, bak tekrarlarıma ne de yamanca çaldığım ıslık yanı yöresi olmayan adımındır silikleştirdiğim adımdır benim, adımı tanımaz etmezsin oğul bana buralarda büyük fikirler döndüğünü söylerdi buralarla ilgili en çok hikayeyi o anlatırdı

6kasım23